Vanmorgen hadden we weer schapendrijven in Meppel.
Het plensde van de regen en de wei stond vol met
plassen.
De schapen waren nat en vies.
En wij, Flame en ik, waren mooi schoon toen we
aankwamen
En onherkenbaar smerig toen we weer vertrokken
uiteindelijk
We begonnen met een stukje herhaling,
ik voorop met de schapen en Flame op een tien
vijftien meter
achter ons, de schapen opdrijven.....
Dat gaat al goed en ik vóel ook wat ik tegen haar
moet zeggen.
Daarna gingen we iets nieuws doen..
Ben ik toch weer nerveus, zal het goed gaan,
tenslotte 'handel' je met levend materiaal.
Ik moest Flame in een hoek van de wei leggen,
zelf zo'n 20 tot 30 meter van haar afstaan.
Jaap zette de schapen een eind verderop neer
(een groep van zo'n 10 schapen)
en nu moest ik van een afstand Flame vooruit sturen
en zo de schapen langs de afrastering laten lopen.
Dat is best moeilijk om Flame van zo'n afstand recht
vooruit
te laten gaan en dan de kudde ook nog bij elkaar te
houden.
Het ging dan ook een paar keer mis, maar het was de
eerste
keer dus dat mag.
Na afloop was er weinig wit meer over van de vacht
van Flame
en ik had de modder en schapendrek ook tot aan mijn
knieën
zitten. Maar wat hebben we weer genoten.
Het was jammer dat de tijd om was.
En als je zo bezig bent, dan heb je totaal geen erg
in het weer.
Thuisgekomen lekker gedouched en een gebakken eitje
op brood.
Flame een kräckertje als beloning.
En nu lekker thuis bij de kachel nagenieten.
Flame die in haar slaap nog druk bezig is en korte
blafjes geeft
en poten die nog rennen heeft.
| 
